Hem seyyah hem debbah....

eğlencelik internet

2008-01-20T21:57:00.000+02:00

Son günlerde zamanımın büyük bir bölümü evde geçiyo, pek alışık olmadığım bu durumda sıkılmamanın en güzel yöntemi internet oldu yine, durup durup aklımıza eseni google denen
velinimete yazıp yazıp merak gideriyorum. Arada da hiç aklımıza gelmeyen birçok güzellikle
karşılaşıyorum bazılarını da buraya yazmak istedim.
Birkaç gün önce haber7 diye bir sitede gerçek kar tanelerinin resimlerini gördüm, 15 ayrı resimde
o kadar harika motifler var ki gerçekten hayran olmamak elde değil. Bence siz de bir bakın, daha
önce her bir kar tanesinin aynı şekilde olduğunu duymuştum ama resimlere bakılırsa hepsi farklı
ama harika desenler, sizce de öyle değil mi?

Bunun yanında daha önceleri mikrodalga fırınların çalışma mantığını öğrendiğim zaman aklıma
gelen bir fikir vardı; sadece su moleküllerini hareketlendirerek ısınma sağlayan mikrodalgalar
ile acaba evde kullandığımız kalorifersistemlerinde dolaşan suyu ekonomik bir şekilde ısıtabilir miyiz diye düşünmüştüm. Bu konuyu internette araştırayım derken daha önce benim gibi sivri
akıllılar varmış ve bu fikri tubitaka yazıp fikirlerinin doğruluk payı olup olmadığını sormuşlar.
Hatta bazıları denemelere falan başlamış bazı fikir alışverişleri olmuş, google sayesinde bu
bilgilere ulaştım ve baya fikir edindim projemle ilgili. Belki siz de bakmak istersiniz diye onun da
linkini ekliyorum. Merak edenler varsa bu site de Tubitak'ın Bilim ve Teknik dergisinin yayınları
ve birçok farklı, eğlenceli notlar da var. İlgisi olanlar bi göz atsın derim...

Bakalım yakında daha neler bulup buraya aktarıcaz bu aylaklık beni baya sardı, dinlenelim birz:)

Hoşçakalınnn

Bu Kaçıncı Başlangıç ???

2008-01-14T00:28:00.000+02:00

Yine bir başlangıç blogçuluğa, artık ya alışkanlık haline getiricem bu işi ya da milyon sefer başlıycam yazmaya ama sonunda gene ben inatmışım diycem :) Sanki cayan ben değilmişim gibi. Ama olsun bu ara iyice ağırlığını hissettiğim o atalet duygusunu yeniden geride bırakıyorum bir kez daha, o tekrar gelip beni işgal edene kadar. Ama işin güzel tarafı birgün bu istediğim her güzel alışkanlığı edinip sağlam bir yerleşmişlik hissi yarattığım zaman içimde , işte o zaman çok mutlu olucam ve bu gidişata buralardan bi göz atıcam ne uyuşukmuşum derken :)

Uzun zamandır gene birçok farklı konu birçok farklı iş ile uğraştım, bildiğim bilmediğim bir çok iş araştırdım, buldum, başladım ama açıkçası şu an hala bi belirsizliği aşma çabasındayım ki ne zamana kadar sürecek hiç bir fikrim yok. Umarım yakın zamanda daha net yapacağım şeyleri önceden planlayabilen bir hayata başlarım, benim tabirimle yerleşik hayat. Şu yerleşik hayata bir geçebilsem yapacağım öyle çok şey varki aklımda, antika antika bir çok heves boş zevkler, hobiler daha bir sürü güzellik. Umarım bunların hepsine çok uzun zaman geçmeden başlarım da burada herkesle paylaşacak çok farklı hikayeler edinirim.

Bi dahaki sefere kadar hoşçakalın....

Şeker gibi bir bayram

2007-10-14T13:16:00.000+03:00

Tam anlamıyla unutmuştum ben bir blogum olduğunu, bakıyorumda yine 4 ay olmuş yazmayalı... Ama son yazılanlara bakınca hatırladım, sınav zamanı zar zor okulu bitirme ardından bir anlık bi kararla Çin'e yolculuk derken yerleşme falan pek zaman olmamış. Birkaç kez aklıma geldi yazayım diye hatta o kadar çok şey vardı yazacak oradayken, yeltendim ama Çin'den bloglara ulaşamadım, erişim engelli sanırım. Neyse kısaca anlatmak gerekirse 2 ay kaldım bu sefer ve evimi barkımı ayarladım, nasıl geçtiğini anlamadan baya da alışmış olarak geldim memlekete. Geldik gelmesine de tavuk yiyerek geçen, yemeğe hasret 2 ayın ardından Ramazanda döndük buraya... Varlık içinde yokluk gibi oldu bu iş. İftardan sahura yarışır gibi ye babam ye, sonuç; göbeksiz erkek balkonsuz eve benzer sözüne pek bi sıcak hissetim kendimi:) Ama bir aydır burada olmanında tadını çıkarmıyo değilim. İstanbul'da geniş aile şeklinde geçirdik ramazanı, annane, dede falan tam bi curcuna oldukça eğlenceliydi. Çin'den gelirken iki haftalığına diye geldim ama tatlı geldi hadi bayramı da çıkaralım falan derken daha 2 3 hafta buralardayız gibi görünüyo :)

Herkesten duyduğum ilk laf çinlilere benzemişsin bembeyaz olmuşsun oldu ilk karşılaşmalarda, bende düşünmeye başladım o kadar sıcak havada okadar güneşin altında sürekli dışarda olmama rağmen nasıl beyaz olabilirim... Ama düşününce ben çinlilerin yanında esmer sayılırdım. Karara vardım demekki çindeki güneş adamı beyazlatıyor. Hiç sormayın bende anlamadım nasıl olduğunu...

Neyse Türkiye'deyken bir iki yazı daha yazarız heralde ama gidince yine kalır bu iş burada...Tekrar unutmamak dileğiyle :)

Memleketten selamlar

2007-06-14T01:08:00.000+03:00

Geleli bir hafta oldu ancak sınavlardan bi rahatladık sayılır, ee biraz hasrette giderdik geldi sıra anlatmaya... Çin'deki ilk günden sonra birdaha yazmaya değil uyumaya bile zor sıra geldi. Bir hafta içinde maksimum yer gezme programı işe yaradı ama oldukça da yorucuydu. Fuar için gelmiştik, fuardan sonra 2 gün daha kalıp sınavlar dolayısıyla dönmek zorunda kaldık. İlk baş Özbekistan'a orada bir günden sonra da ver elini İstanbul ama bu kadar plan yapmamıza rağmen yine de finallerden ilkini kaçırdık. Geldiğim günün sabahı 3 sınav hemen sonraki günde 3 sınav olunca haliyle çok başarılı bi final dönemi olmadı bu... Ama bütlere inşallah diyoruz.

Çin'den biraz bahsetmek gerekirse, beklediğimden çok daha gelişmiş biryer gördüm ben, artık gittiğim yer mi öyle yoksa genel mana da mı böyle bilemem. Ama şunu diyebilirim ki Guanghzou'yu gördüm Çin hakkında yorum yapabilirim diyen yalan söyler, çünkü felaket bi yer ya çok büyük yani ilk izlenimim bu şehir moderndir ama eminim ki çok kötü olan yerleri de vardır aynen beklediğim gibi geri kalmış bölgeleri olmalı. Her yer ülke, her yer Çin gezmekle bitmez ki, uçuş aktarmalıydı; aktarma yaptığımız şehir Çin'in en kuzey bölgelerinden biri ve biz güneye devam ettik, bu iç hat uçuşu bile 5 saat kadar sürdü varın hesabedin...

Guangzhou'ya(gittiğimiz şehir) gelince aşağıdaki bir kaç resim bence size de bazı izlenimler verecektir. Tahminimce Çin'de böyle yerler olduğunu sanmayan benim gibi birçoğu vardır. Eğer öyleyse şunlara bir bakın;

Bu resim Pearl River adında şehrin en görülesi yerlerinden birinden... Hani böyle Manhattanınmsı bir hava yok değil ve bu görünen binalar sadece burada değil heryerde bu ayar ve bu yükseklikte. Geceleri bu binaların böyle bol ışıklı, cicili bicili şeyler ile binaları süslemeleri falan şehir yönetiminin bir isteğiymiş öğrendiğim kadarıyla ve çok hoş bir uygulama, şehri öyle güzel öyle modern gösteriyor ki lafa gerek yok. Işığın mucizesi...

Bu yandaki de Güney Çin'in en yüksek binası 80 katlı olduğunu kapıdaki güvenlik abiden öğrendik ama kaç metre tam olarak bilmiyorum. Çin'in en yüksek binası da Shangai'daymış. Bu resmi çekerken durduğum yer de çok geniş bir meydanlık ve öyle güzel süslenmiş ki, olaya zevk katan ise bunca modern koca koca yapıların arasında bukadar büyük yeşillikler, böyle bakımlı gezinti yerleri bırakmaları bana göre. Böyle iş hayatının yoğun olduğu, insanların sürekli bir telaş halinde yoğun yaşadığı şehirlerde böyle şeyleri görmek benim çok hoşuma gidiyor.

Bundan başka o yukarıda bahsettiğim Pearl River'da da geceleri tekne gezintileri yapıyorlar aşağıdaki resimde de o var. Şehrin politikası dedik ya adamların herşeyi yanarlı dönerli gemi ışıktan gözükmüyor :)

İşte Guangzhou'dan birkaç resim böyle, bir sonraki yazıda da biraz yaşamdan ve insanlardan bahsederim. Görüşmek üzere...

şimdi de çin'deyiz...

2007-05-31T13:30:00.000+03:00

2 gün oldu Çin'e geleli ve ben ancak vakit bulabildim iki satır bişeyler anlatabilmek için. Ancak o kadar çok şey vardı ki anlatacak hatırlamaya imkan yok. Şöyle bir anda aklımda geçenleri o kısıtlı zamanda yazayım dedim. Geliş sebebimiz deri fuarı, Guanghzou şehrinde olan sektörün en büyük fuarlarından biri veri şimdiye kadar da oldukça iyi bir izlenim oluşturdu kafamızda. Neyse daha ilk dakikadan beri Özbekistanı 2 ye katlayacak olayları görmeye başladık. İlk an girdik bir pazara etrafta kurbağalar kapğlumbağlar yılanların bini bi para. Kapış kapana gidiyo, nasıl aç adamlar ilk anda anlamadım ama sonradan kalabalığı bi düşününce bu insanlar böyle herşeyi yemese zaten çini doyurmak imkansız diye de düşündürüyor insana. Bu bahsettiğim lezzetlerin hepsinin birbirinden miğde bulandırıcı fotoğraflarını koyucam albüme ama onun için sanırım Türkiyeye gitmeyi bekliycem. Burada sadece bir haftalığına olduğumuzdan hotelde ve bilgisayar başında zaman harcamak pek akıllıca değil. Uykudan kısarak ful tempo maksimum şey görmeye verdik kendimizi. Bunun yanında çok farklı şeylerden biri çok fazla ingilizce özürlüler yani eğer gezmek için gelicekseniz mümkün değil ingilizce yetmez yada uğraşırken kanser olursunuz çünkü acayip farklı dilleri bir tek ortak kelime bulamadım ben şimdiye kadar. Bunun dışında çok saygılı oldukları izlenimi uyandı bende yada turistlere karşı böyleler bilemiyorum. Kimse dilini anlamasa da herkes elinden geleni yapmaya çalışıyor ve eğer yardımxı olamazsa üzüldüğünü yüzünden anlıyosunuz çok şirin :) İşte ilk kaba anlatışla Guangzhou da durum bu. Sonra görüşmek üzere...

Kanında Türklük varsa yaratıcısın...

2007-05-19T22:15:00.000+03:00

Öncelikle hepimizin 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı kutlu olsun. Bunu unutmadan geçip, hemen başlık konusunu anlatayım. Yandaki resimde gördüğünüz büyük abimiz, bir Özbek taksici ve bize Emniyet kemerinin sadece hayat kurtarmayıp bazen şöfor koltuğunun geriye yatmasını engelleyen bir aksesuar olarak da kullanılabildiğini kanıtlıyor. Aynı zamanda yandaki resimden buradaki taksilerin profilini de az çok çıkarabildiniz sanırım. Bu araç bizim hacı muratların içi baya bi geniş olanı(rusların sığabileceği gibi) ve sovyet sistemden kalma standart bir Rus arabası. Taksilerin yarısı bu şekilde, diğer yarısı da Daewoo Matiz veya Tico. Yani bizim oradaki Kia picanto tarzı ufak arabalar. Bir de taksicilikte şöyle bir durum var; taksici olabilmek için özel bir işlem gerkmiyor, arabası olan herkes taksici olabilir. Bunun için sadece yolda elini kaldıran müşterilerle fiyatta anlaşabilme kriteri var :) Öyle sarı renk araç, taksimetre şu bu yok, herkes taksici. Ama öyle bir piyasa var ki durdurduğun arabaya nereye gideceğini söylüyorsun, şöfor beğenirse veya biliyorsa bi fiyat veriyor. Diyelim ki 3 Ytl, sen hemen 1,5 diyorsun, böylece %70 anlaşmış oluyorsun:) Yani herifler ilk an 2 kat fiyat çekiyor sende yarısını verince gidiyorlar. Böyle oluşmuş bir piyasa var. O yüzden bu sistemi öğrenmek çok önemli burada. Çünkü heryere taksiyle gidiyorsunuz. Bunun yanında trafikteki arabaların yarısından çoğu Daewoo(Özbekisatn Devletinin Fabrikasıymış) yaklaşık %60 desek yalan olmaz, diğer %25 te eski rus arabaları, yürümeleri mucize aletler. Ve kalan % 15 modern arabalar ve bizim kaliteli diye tabir edebileceğimiz araçlar.

Bunun yanında az önce yine kilise çanı çalıyordu ve tekrar aklıma geldi. Buraya geldiğimden beri ki 1 ay olucak 2 gün sonra, daha camiye gittiğim andan başka hiç bir kez ezan sesi duymadım. Bizim gibi camiler biribirine yakın değil. Genelde şehir merkezinin dışında çok büyük camiler yapmışlar o yüzden az sayıda ve ezan sesi şehire ulamıyor. Yani kendinizi müslüman bi ülkede değilmişsiniz gibi hissediyorsunuz. Ama %88 müslüman olan bi halkı var. Bu da bana ilginç gelen bir yöndü bugüne kadar.

Ve son olarak bu akşam eve gelirken gökyüzündeki hilal ve yıldızın bayrağımızı andıran bir şekil oluşturduğunu gördük. Gazetelerde de okumuştuk gerçi bunun olacağını ancak görünce ve bu günün de 19 Mayıs'a denk gelmesi daha bir hoşumuza gitti açıkçası. Çok güzel ve büyük bir tesadüf aslında... Milletimize bir bayram hediyesi gibi sanki....

Hoşçakalın...

Yine giydik çizmeleri

2007-05-14T20:15:00.000+03:00

Eee geldik buralara çalışmadan olmaz demi? Kokuyu duyduk mu dayanamıyoruz ki hemen sarıldık iş elbieselerine... 10 yaşında işleyince insanın içine deri kokusu sonuç aşağıdaki gibi oluyo...

arkamda duranlar da ham koyun derileri tahmin edebileceğiniz gibi. Demiştim ya burada problem çok diye, bu her alanda böyle. Adamlar pek çok şeyde olduğu gibi deride de bizden 50 yıl gerideler. O yüzden iş bazen başa düşüyo.

Bunu yanında yine birkaç yolculuk yaptık orta mesafede yerlere. Ee tabi benzin almak icab etti, o zaman da resim aşağıdaki gibi...

Gördüğünüz arkadaş bizim arabaya benzin koyuyo... Elindeki 5 litrelik bidonlarda hazırlanmış benzinden kaç tane istediğinizi söylüyosunuz, benzin alma işlemi böyle gerçekleşiyo bir çok yerde... Tabi durum bana ilginç gelince hemen çekiyorum resmi. Ama bunun bi de zor yanı var adamı işini yaparken çekmek beni biraz sıkıyo, muhtemelen adam olayın ilkelliğinin farkında ve benim bu yüzden resim çektiğimi de tahmin ediyo. Onun utanacağı, ezileceği gibi bi hisse kapılıp bi garip oluyorum resim çekerken. Çekiniyorum yani biraz.

Ama yanlızca onların işleri bana garip gelmiyo. Benim de garip gelen taraflarım oluyo onlara göre. Örnek verecek olursak geçen cuma günü namaza gittik(cumaya). Ya bana böle dik dik bakıyo cemaat ama bariz bi şekilde sanki bende garip bişey varmış gibi... Allah allah diyorum, böyle bi hzursuzluk falan acaba yanlış birşey mi yapıyorum diye... Derken etrafıma bakınca dikkatli hemen aklıma geliyo... Beni burada herkes rus sanıyo... Taksi durduruyorum, adam özbek nereye gitmek istediğimi anlatıcam, adam başlıyo rusça konuşmaya... Bu her girdiğim yerde böyle oluyo... Bu durum aklıma gelince anladım olayı. Rus cumaya gelmiş diye bakıyo adamlar bana :)

İşte böyle günler devam ediyo. Yaklaşık 23 gün oldu buralardayız. Zaman nasıl geçti anlayamadım ama zorlu da olsa bazı anlar herşeye değer diyebilirim...

Kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi...

2007-05-13T22:05:00.000+03:00

Ya geçen sabah uyandım her zaman ki gibi saat 8 falandı, duşa girdim. Baktım soğuk su akmıyo, tüh dedim sular kesik. Açtım birde sıcağı, o akıyor. O zaman aklıma geldi, burada sıcak su ve soğuk su şebeke olarak ayrı. Biz Türkiye'de sıcak suyumuzu evde üretiyoruz, bildiğim kadarıyla Avrupa'da, Amerika'da apartman veya blogların merkezi sistem bir kazanları var oradan geliyor. Ama Özbekistan'da komple sıcak ve soğuk su şebekesi ayrı. Hatta su parası bile ayrı ödeniyor, sıcak su soğuk su diye. Tabi bu da komunizmden kalma bir altyapı. Neyse olayı biraz uzattık.

Duşa girdik sıcak suyu açtık, su gittikçe ısınmaz mı allahhh yandımmmm... Hemen kap kacak ne bulduysam doldurdum, çünkü olacak gibi değil yanıyorum. Beklettim suyu biraz kapta, sonra eski usul tas tas yıkandık :) Yanmaktan iyidir....

Diyorum ya kırk yıl düşünsem soğuk su yok diye duş alamıyacağım aklıma gelmezdi. İstanbul'da birkaç kez elektrik yok diye soğuk su da söylene söylene yıkanmıştım ama böylesinin daha beter olabileceği hiç aklıma gelmemişti. Soğuğa dayandıyorum ama sıcak yemediii...

Sanat ve Güzellik ama kime göre neye göre???

2007-05-12T20:56:00.000+03:00

Eveet gene bir hafta kadar oldu yazamayalı ama o kadar çok şey birikti ki yazacak, artık bir kenara not alıyorum yazmak istediğim konuları. Vakit oldukça eksilticem onları da inşallah... Zorluklar, güzellikler bir hafta daha geçirdik... Bu akşam Osman Eke(abi manasında) diye bir arkadaşımızın torunu oldu burada bir hafta önce. Bu bi de ilk torun olunca adamın keyfine diyecek yok. Durum böyle olunca bu akşam bize bi yemek verdi, kendi arkadaşlarıyla bir...
Masada 8 kişiydik, yavaş yavaş özbekçeyi de anlamaya başladık oyüzden pek cahil kalmadık ortamda ve gayette keyifliydi aslında. Ama bu arada yine değişik bişeyin farkına vardım otururken. Sanatın, müziğin, kültüre insanlara göre nasıl değiştiğini, güzel müziğin neye göre, kime göre güzel olduğunu düşündüm. Şöyle ki; tv de bir sanatçı var oturduğumuz yerde, masadaki abiler öyle bir keyif alıyorlarki müzikten, ilk bakışta anlamak mümkün zaten ama bi de öyle bir anlatıyorlar ki benim Rakı içilen bir sofrada Bülent Ersoy'dan Türk Sanat Müziğinden aldığım zevki dile getiriyorlar resmen... Ama nasıl olur diyor insan... Yani dinleseniz, bu nedir, bu kadar beğenilecek neyi vardır dersiniz... Ama anlatılan göre Kırgızistan, Tacikistan vs. bu adama hasta... Adam Moskova kızıl meydanda bile konser vermiş... Şimdi durum böyle olunca sanat, müzik olaylarını, güzellik kavramını bir daha değerlendiriyor insan... Neye göre kime göre???

Ben de geldiğim de buradaki bazı arkadaşlara çok sevdiğim Türk müziklerini dinletmiştim ve neden o kadar tepkisiz kaldıklarını(beğenmemiş yüz ifadesi bahsettiğim) şimdi anladım...
Şimdi dedim ki demek ki bu olaylar herşeyden çok toplumda oluşan bir birikim sonucu bu hale gelen olgular... Ve şöyle bir yorum yaptım, eğer babam ben taa küçücükken rakı içen TSM seven o ortamlardan zevk alan biri olmasaydı(ve benim arkadaşlarım) ben o müzikten hiç bişey anlamayabilir ve belki aynı arkadaş çevresiyle bile olamayabilirdim... Aslında biraz model aldığın insanların sevdiği onayladığı şeyleri zaman geçtikte yeni nesil olarak bizler de sevmeye başlıyoruz ve bu uzun yıllar boyunca birikerek bir kültür bir ortak zevke sanata dönüşüyor...

İşte bu akşam da bana farkı gelen ve bu şekilde gördüğümde daha derinlemesine düşünebildiğim bir şey daha oluştu kafamda... Kim bilir daha neler neler anlatıcam burada kaldıkça....

Herşey problem ya buralarda...

2007-05-04T22:38:00.000+03:00

Bugünlerde yeni eve geçme işiyle uğraşıyoruz ama inan ki illahlah dedik yani... Özbekistan'a giriş yaptıktan sonra 3 gün içinde nerede kaldığını bölge polisine bildirmek zorundasınız. Ve her ay için 20 dolar yatırarak bu işlermi sürekli vize tazeler gibi yapmak zorundasınız. Tüm bu prosedürlerde ki amaç ise giren çıkanı çom iyi izlemek, Sovyetlerden kalma en iyi şey istihabarat buralarda genel bi deyimle KGB. Belki de bunu yazdığımı bile izliyo olabilirler dermişm paranoyak olarak :)..

Dediğim gibi 3 gündür ev arıyoruz ama hasta olmak için yeterli sebepler doğdu 3 gündür, 4 tane ev var deyip gelen emlakçılar (o gösterdiğim ev pazarından) bi anda o ev boş değilmiş bu ev 1 odalıymış diye size gösterecek bir ev bile bulamıyorlar. Ee tabi insan sinirleniyor, senin zamanın yok vaktin git gide daralıyor, kaldığın yeri polise bildirmek için ama insanlar bunu bile bile öyle umursamaz davarnıyor ki anlatmak tahammül etmek imkansız(ve bu süreyi geçirdiğin anda yaklaşık 1500 dolar cezan var)... Bunu ve her işi şaka gibi görüyor adamlar, çözümsel bir iş pratik bir davranış bulmak imkansız... Örneğin bu akşam yemek yediğimiz bir yerde bizi misafir eden abi bir votka istedi; votka geldi ama haddinden fazla soğuk, dedi ki bunun sıcağını getir, garson geldi sıcağı yok (lavaboda elimi yıkarken suyun sıcaklığından elim yanan bir restorandan bahsediyorum) Eee haliyle bizim eleman sinirlendi dedi bu şişeyi alıp bi bş dakika sıcak suda tutup getirmek aklınıza gelmiyor mu? sizinki gelip bana sıcağı yok diyorsunuz.... Derken 5 dk. sonra ideal bi şişe geldi elimize... Ama dediğim gibi herşeyi söylemek en ince ayrıntısına kadar tarif etmek gerkiyor burda... Bu yüzden nerde iş yapacaksan yap çok iyi takip etmen gerekiyor, buna rağmen aksilik başından eksik olmuyor...

Bu işlerimi hallederken bir çok şey de gördüm; buranın deyimiyle 2. dünya kavgasında şehit olan insanlar için yapılan bir şehitlik var, hem de şehrin tam müstakillik (bağımsızlık) meydanı dedikleri, parlamentolarının olduğu yerin yanında bir yerde bulunan bir parkın içinde çeşitli yerlerden gelmiş insanlar şehitler için Kuran okuduklarını gördüm ve sordum bu gelenksel bir şey mi? diye... Ama çğrendiğim kadarıyla burası sürekli açık her gelen grubun ziyaret edip bu şekil faaliyetlerde bulunabileceği bir yermiş... Resimde görülen insanlar şehitler için dua ederken ben de illa ki bir resim almak istedim buradan....

İşte bu resimde de gördüğümüz gibi bir sürü insan, şehitleri için dua etmekte. Hemen bu manzaradan sonra şehrin prtasından geçen nehre geldik ki, okuldan kaçan çocuklar yüzmekteydi, gerçekten görülmeye değer doğal bir manzaraydı, ben de en azından nehri gösterebilmek için bunları alabildim resim olarak...

İşte durum bu hafatalıkta böyle daha anlatıcak şeyler var ama uykum da geldi sabah 7 8 gibi kalkıyorum, şu anda saat 2 falan, hem başka günlere de konu kalsın herkese selamlar görüşmek üzere hoşçakalın...

Arkadaş kaplanını gezdiriyo...

2007-04-30T17:51:00.000+03:00

Ya haikakaten dikkatimi çeken öyle çok şey oluyor ki böyle yazmaya başlayınca aklıma gelmiyor hepsi. Ama bazıları var ki, resmini gördüğünüz olay gibi hani unut unutabilirsen. Yolda yürüyoruz arkadaşla, bir de baksam o ne??? Adam almış eline kaplanının tasmasını geziyor sokakta... Obaaa.... Hem de öyle rahat ki dayım, görmeniz lazım sanki elinde sibirya kurdu piyasa yapmaya çıkmış :) Ben de tabi hemen kovboy gibi davrandım makineme şak şak resimleri aldık. O arada etrafta benim gibi olaya ilk kez şahit olan insanlar, elemanımızın başına toplandılar. Çocuk sevdiriyor falan kaplanı ama ben yaklaşırmıyım. Kanında var vahşilik, ne yapacağı belli mi olur? Hayvan sevmek ayrı kaplan sevmek ayrı şimdi demi???...

İşte bugün en hoşuma giden sahne de bu oldu... Bunun yanında daha bir çok şey var anlatacak; mesela paraları çok güzel, şöyle ki bizdeki en büyük banknotun 1 Ytl olduğunu düşünün, ve hayal edin cebinizdeki parayı... Daha ilk geldiğim gün haliyle para bozdurucam, gittim döviz bürosuna verdim 100 dolar abi adam çıkarıp 3 deste para vermez mi??? Dakika 1 gol 1 yani... Eywah şimdi nereye koyarsın bi kucak parayı, neyse çantaya mantaya doldurduk. Sonra öğrendik ki en büyük para 1000 sum (yani 1 ytl'ye denk) adam bana 500 lükten verince öle 3 deste olmuş ama 1000 lik bile verse 1,5 deste para. Burada ki en büyük dertlerden biri paranın havaleli olması :) bi çuval parayla gezmek zorundasınız yani... Ama bi yandan da çok güzel insan kendini çok zengin hissediyor bi tomar parayla :) mutluluğu yeter...

Günler böyle geçerken Türkiye'yi de takip etmeye çalışıyorum netten elimden geldiğince, durum oldukça karışık gözüküyor şimdilik ama inşallah pek zarar görmeden atlatırız bu dönemleri de... Öyle mühim gelişme olunca arada haberdar edin bizi de... Herkese en iyi günler yeniden görüşünceye kadar...

Ev pazarı diye birşey öğrendik bugün de....

2007-04-27T14:53:00.000+03:00

Hergün farklı şeylerle karşılaşıyorum burada ve bazıları da hakikaten çok eğlenceli. Burda kaldığım yer bi ev, kiralar çok uygun olduğundan otelde kalmak çok mantıksız eşyalı ev tutuyosun ne kadar istersen kal sistem çok güzel neyse biz de yavaş yavaş öğrendiğimizden, bu kaldığımız evi değiştirmeye karar verdik. Ayın 8 inde yeni bir yere geçicez bugün işim bittikten sonra bana yardımcı olan arkadaşa dedim ki ev bakalım, tamam dedi gittik. O, ev bakmaya geldiğimizi o söyleyene kadar ben hiçbirşeyin farkına varamadım. Böyle bizim tahtakale ayaklı borsası gibi biryer insanların elinde telefonlar üzerlerinde asılı kağıtlar var ama alfabe kiril anlamıyorum. Dedi ki arkadaş burası ev pazarı!!! Yahşi mi??? dedim çok yahşi... Hemen davrandım fotoğraf makinesine...

ya bu arada bağlantım dial-up iki saattir şu iki resmi göndermeye çalışıyorum. Henüz adsl'e geçemedik o da yaında inşallah...

İşte böyle yukarıda ki insanlar ev alıyo, satıyo, kiralıyo, bizim ayaklı borsa misali bir emlak sistemi ama çok hoş...

Gariplikler de çok mesela metroya bindim bugün ilk kez. Araçlar çok eski ama istasyonlar çok güzel eski ve görmeye değer yapılar, yine dedim bir iki resim bizim Dilşat(arkadaşım) dedi yasak. Neyse ki kapatana kadar çektim bir iki resim onlarda picasa albümde olacak birazdan...

hem garip hem güzel bi yer burası, elim erdikçe anlatmaya devam edicem...

Kaçıncıya başlıyorum acaba buraya yazmaya...

2007-04-25T17:34:00.000+03:00

30 sefer oldu heralde niyet edip başlayıp yarım bırakıyorum bu sayfayı...
ama bu sefer daha bi niyetliyim yazmaya, yapacak pek fazla şey olmadığından
birazda zaman geçsin düşüncesi aslında...

5 gün oldu Özbekistan'a geleli ama o kadar alıştım ve sevdim ki burayı evimdeymişim gibi hissediyorum aslında zaten şu an evimdeyim ama kendi ülkem gibi geliyor. Daha ilk indiğim andan itibaren biraz şaşırmaya biraz gülmeye başladım gördüğüm herşeye. Babam 2 aydır buralardaydı o baya alışmış ona göre normal gördüğümüz herşey buralı olmuş resmen :) En çok eğlendiğim nokta dilleri bazı ifadeleri öyle komik geliyo ki insana ciddi bişey anlatırlarken bile gülesim geliyo. Mesela otobüsten inme anlamından düşen var mı diyolar, ben de bu deyişi ilk otobüe bindiğimde öğrendim şöyle bi andı ; şöför sordu düşen var mı??? mar mar die bağıranlar var arabanın içinde bende bakıyorum, araba durdurdu kapıyı açtı elemanın ayağı kaydı inerken pat yere, babam yanımda dedim al bak herif doğru söylüyomuş düşecekmiş harbiden ondan bağırıyormuş arkadan... Bizi bir gülmek aldı millet bakıyo pis pis... Sakata da gelicez heriflerin dilleri yüzünden... Mesela birdiğer ilginö deyim sivrisinek ısırması için; gece sinek ısırmış beni kaşınıyorum bizi ağırlayan arkadaş sordu civil mi çaktı??? puahh beni yine aldı mı gülmek hee dedim civil çaktı gece :) işte böyle özbekistan günleri hem eğlenceli hem de hergün çok fazla şey öğretiyor insana ve bir o kadar da doğal bi yer insanları olsun çevre olsun hiç bozulmamış denebilir herşey çok tatlı burada ilk haftada bakalım 2 3 günde bir yazmaya çalışıcam ufak ufak anlatırım hepsini...

Tabi her seferinde olduğu gibi yarım bırakmazsak...

Son yazını başlığına göre baya uzun bi ara oldu bu seferki :)

2006-12-03T23:56:00.000+02:00

Çok ara oldu be yazmayalı ne için kurmuştuk bloğu ne yaptık

valla başlıktaki yazıyı okuyunca utandım resmen gittik geldik

üstüne bi de 3 ay geçti nerdeyse hala tık yok bişi yazmadık

neyse bundan sonra inşallah...

Bugün yine her zaman olduğu gibi 24 saat içinde hayatımda

öyle çok şey değişti ki akıl erdşrmek mümkün değil. Nerden baksan

2 aydır sınavların bitiminde arabistana gidicam diye kendimi ha-

zırlarken bugün herşey değişti yarın burda, İstanbul'da işe baş-

lıyorum. Sonrası yaz için ve okuldan sonra yapmak istediğim şeyleri

herşeyi tekrardan şekillendirmek zorunda kaldık neyse hayırlısı neyse

o olsun yapacak bişey yok.

Bu yazıyla da bloğa yavaş bi dönüş yapmış olmak istedim. İnşallah

bu sefer gerisi gelir...

Uzun bir aradan sonra yine blog...

2006-06-12T16:57:00.000+03:00

Merhaba!!! 1 hafta oldu neredeyse yazamadık ama bahanem var, sınav haftası, gidişimize kalmış 1 hafta, dolayısıyla günlerimiz boş geçiyor. Tek eğlencemiz şimdilik dünya kupası ve geniş aile modunda bir yaşayışa geçememiz... Sağolsun annaneciğim geldi, malum gidiyoruz 3 ay görüşemiyeceğiz, şimdi peşinen bol bol görüşüyoruz :) Bide yılların birikimiyle yaptıları yemekler var bizi bu ara memnun eden, gerçi yediğin içtiğin sana kalsın derler ama öyle bir şey ki burda öğrencisin (açlığın ikinci adı) aylarca aynı şeyleri yemekten gına gelmişken bir anda böyle inanılmaz lezzetlerle buluşunca insan, onları yerken, ölümüne çişi gelen, saatlerce bunu mecburiyetten tutmuş tutmuş ve nihayet eve kendini zor atmış bir adamın işerken yaşadığı mutluğu yaşıyoruz taaa kılcal damarlarımızda...

Bugün son ön şartlı sınavımı da vermiş olmanın o büyük hazzıyla, böyle gevşemiş gelmiş blogumu yazıyorum gönül rahatlığıyla. Kalan 3 sınavım var ama hepsi sorun yaratamıyacak dersler yani ilgilenmeye gerek yok :) Geriye bi kaldı son 6 günü saya saya bitirmek bir de dünya kupasının tadını çıkarmak. Birazdan da oraya gidicam "Willkommen zum fussball"Akşam Angola maçını izledik allahım bu ne futbol resmen tesadüfen gelmiş adamlar. Muhtemelen oynayan adamlardan birkaçı da topla 3 ay kadar önce tanışmış, daha önceleri topu görse bomba diye karakola götüren tiplermiş anladığım kadarıyla yahu bir maçı izlerken bu kadar mı gülersin anlamak imkansız bir 15 dakikalık zaman dilimi içinde resmen herifler topla stand up yaptılar gerçi sonraları toparlandılar ama şurdan şiddetle tavsiye ederim bir dahaki maçlarını izleyin Angola'nın bakalım sizde topla her buluşan adamın yere düştüğünü farkedecek misiniz??? yoksa ben mi abartıyorum...

Geçen gün yine sevgili kardeşim Recai'yle aramızda geçen bir sohbet anında merak ettiğimiz bir şey olduğunun farkına vardık, sanırım discovery channell mega structures izlerken sorduk birbirimize dünyanın en uzun köprüsü kaç km??? diye tabi ki yüzyılın icadı (karpuz lafın gelişiydi:) internet sayesinde öğrendik hemen ve hakikaten şaşırdık 38,4 km...ve bunun yanında dünyanın enleri diye bir kaç değişik bilgi daha vardı. Girip bi bakmanızı öneririm, hoş bilgiler. Neyse şimdilik benden bukadar kendinize dikkat ediniz kocaman öpüyorum hepiniziiii....

Güleç Recai

2006-06-05T13:50:00.000+03:00

Ya bu blog durup durup aklıma geliyo, gülünç duruma düşüyorum bazen. Sınavdan çıkmış eve geliyoruz kardeşim Recaiyle, öyle sustuğumuz bi vakit ben bi anda atıldım "Ahaa ben blog yazcam" ee haliyle adam şöyle bi yüzüme bakıp "Nerden esti lan?" demek istediğini tammm anlamak üzereyken, herif gülmeye başladı. Haklı adam sıcakta otobüste gidiyosun, akşam uyuyamamışsın, en kritik sınavı atlatmışsın, aklına gelip ettiğin lafa bak... Yok canım ben normal değilimmm.
Neyse arada bir iki konu devirdik derken bakıyorum Recai herşeye gülüyo, ulan bu sefer ben dedim bu işte bi iş var, derkennn otobüsten indik bu sefer o; "oluum! benim bugün çok gülesim var lan, ota boka gülesim geliyo" dedi. O zaman anlamışım ki; tek sorunlu ben değilim...
Bugün en kritik sınavım vardı, söyledim ya yukarıda da. Kalırsam okulu bir sene uzatan, büte giremiyeceğim bir mahluktu. Sözün kısası Lord of the Sınavsss'dı. Allahtan iyi geçti de büyük bi yük kalktı üzerimden. Muhtemelen geçerim. Ama sınavın öncesi efsaneydi; yarın en kritik sınavın var, gece 12'de eve geliyosun, çalışıp çalışamadığından bile emin değilsin, kendini çeşitli avuntu cümleleriyle rahatlatıyorsun (Örn: "Ya abi neresine çalışabilirsin ki açık sınav sonuçta bu iş bu kadar olur" gibi) işte bu gecenin sabahında şu sınav bok gibi geçmeliydi ki işte o zaman gel gör beni. Sorumsuzluğun vermiş olduğu o vicdan azabıyla bu yazı, hatta komple blog yalan olmuştu. Çünkü şu an böle geyik üretmek yerine, allahın belası oturup blogla, kılla, tüyle uğraşacağına adam gibi çalışsaydın, ne güzel okul zamanında bitecekti modundaydım... Ama güzel olan neee???? Şimdiki zaman : Sınav iyi geçtiiii....
Son olarak onca gezdim, tozdum, yedim, içtim, yyoorruulldduumm gel gelelim gece yine uyuyamadım yaaaa :((( Nolacak benim bu halim ya niye ben böyleyim. Topu topu 5 saatim var uyumak için ama ben bu süre içinde 4 kere su içmeye, 5 kere tuvalete kalkmayı başarabildim daha doğrusu uyuyabilmek adına dönmekten yorulduğum dakikalarda bir iki dakikalık kısa ev turları düzenlemek suretiyle kendime eğlence çıkarıp sıkıntımı giderdim desek daha doğru olur. E haliyle evde de fazla gezip görülecek bi yer olmadığından, sen ne kadar yaratıcı olursan ol bu gece aktiviteleri su içip, işemekten öteye geçemiyo. İmkansızlık işte...
Şaka bi yana, şu uyku işini iyi bilen biri varsa bana bi ara öğretsin, özel ders almaya bile razıyım. Konu hakkında kendine güvenen varsa, ben bu işi öğretirim diyen varsa, şöyle bi adım öne çıksın lütfennn. Şimdilik ben gideyim. Gece başaramadığımı şimdi deniycem. İnşallah bu sefer olur. Hadi bana iyi uykular öpüyorum siziiii....!!!

Yüzyılın icadı...

2006-06-03T18:53:00.000+03:00

Evet garpuz diyorum. Akşam sezon açılışını yaptık karpuzda süperdi de yapmaz olaydık, geceni yarısı tuvalette, geri kalan yarısı da kıvranarak yatakta geçti. Yav bi insan, gece, üç kez kendini koşa koşa tuvallette uyanarak bulabilir mi??? Cevap veriyorum evet bulabilir. Müthiş idrar sökücü karpuz kullanın sizde bulun. Neyse ki sabah oldu da yatağı ve şortu kurtardık olası bi su baskınından :)

Tabi sıra geldi ders çalışmaya ve her zaman ki gibi benim canım istemiyo, gene oturdum blogun başına yazıyodum, özene bözene süper yazmıştım, ne yazdığımı hatırlamıyorum şimdi ama güzel olmuştu, gönder dedim veee bilgisayar kitlendi ........ bilgisarı, bütün yazıyı mındar etti, karpuzun uykuyu ettiği gibi. Sonra sinirlendim tabi kapattım, çektim şerefsizin fişini, oturdum bu bahaneyle ders çalıştım, bi kısım toparladım allahtan da gene blog aşkıyla yanıp tutuşaraktan geldim yazmaya, bilgisayarı da affettim bu arada.

Eee can sıkıntısı bitmek tükenmek bilmeyen bi ilham kaynağı da olunca, oturdum blog sayfasını nasıl türçe yaparız diye, şimdi yazı bitince de onula uğraşıcam. Sonra da gider yemek yaparım. Malum Recai ekmek beklio :) akşamdan ıslatmış kuru fasulyesini de adamım, şimdi koysak 5 saat sora anca pişer. Neyse hadi bakalım işe koyulalım azcık. Heh şimdi önce yazıyı kescem kopyalıcam bi yere ondan sonra gönderme girişiminde bulunucam. Yani bu ne demek .......... bilgisayarı yazımı mındar edemicek hahahahh öpüyorum hepinizi bash bashh...

Bugün unutmadım ya artık unutmam...

2006-06-02T16:01:00.000+03:00

Benim bugünden için pek bi umudum yoktu ancak unutmadım ve kendime şaşırdım demek ki artık blog olayı tuttu, yazar dururuz. Vatana millete hayırlı uğurlu olsun. Recai de yazmış; akşam ders çalışırım umuduyla eve gelen ben, bir de baktım 2 tane muhabbetçi var ev nufüsunda fazlalık, ee o zaman ne yapmalı şimdi ayak uydurmalı daha 3 gün var sınavlara çalışırız sorun diil.

Bugün şu saat itibariyle. (durr saatide yazayım 16:04) Heh şu saat itibariyle çalışırım diye düşünürken, bak şimdi aklıma geldi; benim işim vardı birazdan dışarı çıkıp gelicam, haa bide karnım acıkmış, bi de şey, yaa akşam ben adaşın dediği bilim teknik dergisini aldıydımm onu okumalı biraz da, eywah! az kalsın unutuyodum gazete okumadık bugün, öle bi haber olunur mu ya yurttan ve dünyadan, ama sanırım benim gün biter bunları yapınca ders yarına kalır. Olsun canım günler torbaya girmedi ya. Olur olur o da olur! Yarın söz veriyorum çalışıcam burda herkesin huzurunda.

Recaiiii, Recaiiii nerdesin olmmm koş koş yetişirsin belki gene başladı evin içinde koşmaya vah zavallı, sıcak yaramıyo ya benim bu Recai'ye. Sevgili kardeşim Çağlar allah sana yazın sıcaklarda bunula kolaylık versin ne diyeyim..

Hadi ben gidip sıraladığım işlerimi yapayım bari hepinizi öpüyorummm....

Bugün ilk bakalım nasıl olucak :)

2006-06-01T12:26:00.000+03:00

Sabah kalktım yine 10 gibiydi saat, bu aralar iyice miskin olduk ya zaten neyse!! Kaldı 18 gün diye diye zamanı daha çok geçmez yapıyorum, daha fazla canım sıkılıyo hele arada sınavlar, özellikle de 20 aldığım Yönetim gelince aklıma hepten depresif bir hal alıyoruz bu ara... Üfff diyesim gelio amaaa dememm:) Bugün biraz başlıycam çalışmaya akşama doğru. Şimdi bu yazıda kendine iş çıkararak nasıl zaman öldürülür tarzı bi aktivite, bunu da sevgili adaşımın attığı maildeki linkten buldum.

Kendisi bilgisayar mühendisi ve çok sevdiğim insanlardan böyle güzel şeylerden haberdar bi adam. Baktım o yapmış çokta güzel olmuş aklıma geldi; Amerika da 2, 3 günde bir bile yazabilsem böyle birşeyi çok güzel olur hem beni merak eden herkes okur hem de döndüğümde güzel bir hatıra olur ondan böyle bir alan aldımm.

Anaaa böyle yazmakta ne zevkliymiş haa o sevgili günlük olaylarını teknoloji olarak geçtikten sonra, bu tür aktivitelerin bu kadar keyif vereceğini hiç tahmin edemezdim ama mühim olan, o günlükte olduğu gibi bir hafta hevesle yazdığını, ikinci hafta vay salak ben diye okuyup su koy vermemek. Eee onu da haftaya görücaz bakalım.

Şimdilik bu kadan yeter. Yarın hatırlayabilirsem yine yazarım. Balık beni! ya ben napcamm bu hafızayla böle... hadi o da başka günlere kalsın uzatmayalım... :)

Herkesi ööppüüyyoorruumm. mmuuccxx. :)